Lemoa Azterketa geoteknikoa

Lemoan kareharri-, dolomita- eta marmol-substratuak dira nagusi, eta proportzio esanguratsutan ageri dira baita ere hareharriak, konglomeratuak eta flyscha, bai eta hareatza finen eta limoen metakinak ere. Material horiek, oro har, iragazkortasun txikia izaten dute, oso txikia kasu batzuetan, nahiz eta zenbait eremutan azaleko akuifero txikiak eduki ditzaketen. Euste-ahalmena, normalean, handia izaten da lur karbonatatuetan eta material detritiko lodi-ean, eta horrek, normalean, egitura ohikoetarako zimendu zuzenak ahalbidetzen ditu; hala ere, hareatza finak eta limoak toki batzuetan egoteak ebaluazio arretatsua egitea eskatzen du, heterogeneotasun-arazoak edo asentamendu diferentzialak baztertzeko.

Udalerriko sismizitatea nabarmena da; 30 urtean 94 gertaera erregistratu dira, nahiz eta dokumentatutako gehieneko magnitudeak (Mmax 3.7) ez dituen bereziki garrantzi handiko egitura-eskakizun gehigarririk ekartzen ohiko eraikinetarako. Ez dago zonan karstifikazio esanguratsurako zantzurik, eta ez da hedakortasun-arriskurik detektatzen, substratua ez baita buztintsua. Lemoaren funtsezko baldintza nagusi gisa, metakin finen tokiko heterogeneotasunari eta toki zehatz batzuetan uraren infiltrazioari erreparatzea gomendatzen da, eta edozein zimendu-proiekturi ekin aurretik beti azterketa geotekniko egokia bermatzea.