Zaratamo Azterketa geoteknikoa

Zaratamon, nagusi den substratu geologikoa hareharriek, konglomeratuek eta flyschek osatzen dute, eta lur eremuaren % 64 baino gehiago hartzen dute. Egitura horiek oinarri egokia ematen dute zimenduetarako, eta normalean erresistentzia-ahalmen handia agertzen dute. Bigarren mailan, harea finak, limoak eta proportzio txikiagoan kareharrizko formazioak daude, hala nola kareharriz, dolomiez eta marmolez. Azken horien noizbehinkako presentziak zimendatze-parametroen balorazio espezifikoa eskatze dezake, baina loitsu moduko lur bigunik ez dagoenean, adibidez lohi edo turba, lurrak normalean egitura-euskarri egiteko baldintza aldekoak eskaintzen ditu.

Zaratamoko jarduera sismikoa nabarmendutzat jo daiteke: 30 urtean erregistratutako 94 gertaerarekin eta 3.7-ko gehieneko magnitudearekin; horregatik, gomendagarria da sismizitatea kontuan hartzea analisi eta egitura-diseinuan, nahiz eta magnitude handien arriskua txikia izan. Ez dago buztinezkoa ez den substraturik; horrek baztertzen du hedagarritasun-arriskua, eta horrek murriztu egiten du buztinezko lurrei lotutako mugimendu desberdinei buruzko kezka. Ondorioz, Zaratamoko azterketa geoteknikoan alderdirik garrantzitsuena da nagusi diren formak behar bezala karakterizatzea, ingurune sismikotasun nabarmeneko baldintzetan zimendatze-soluzio optimoak definitzeko, gainera ez baitago beste baldintza larri gehigarririk.