Lakuntza Azterketa geoteknikoa

Lakuntzako eremuan, azpikeruza nagusia batez ere kareharriak, dolomiak eta marmolak osatzen dute; ondoren, hareharri-jasoak eta flyscha datoz, eta noizean behingoan harea finak eta limoak ere agertzen dira. Harri-material horiek, izaera zurruna dutenez eta oro har deformagarritasun txikia dutenez, euste-ahalmen handia ahalbidetzen dute; horrek, kasuen gehiengoan, azaleko edo erdi-sakonera zigilatzeko fundazio zuzenak gauzatzeko aukera ematen du. Hala ere, harea eta limo horiek noizbehinka agertzeak, fundazioaren kota berean bat egiten badute, trinkotzearen eta homogeneotasunaren gaineko egiaztapen gehigarri bat beharko lukete.

Geoteknikoei dagokienez, eremuak sismikotasun oso txikia du: 30 urtean erregistratutako gertaera esanguratsu bakarra eta gehieneko magnitude txikia, eta horregatik ez da egiturazko diseinurako baldintzagarri garrantzitsutzat hartzen. Hala ere, nabarmentzekoa da kareharrizko arroketara lotutako karstifikazioaren presentzia; fundazio-mota definitu aurretik, ezinbestekoa da egiaztatzea egitura-kargen pean lurzoruaren egonkortasuna arriskuan jar dezaketen barrunbeak, hutsuneak edo disoluzioak dauden ala ez. Ez da buztinezko azpikeruzarik, eta horrek expentsibotasun-arriskuak baztertzen ditu; horrela, Lakuntzako azterketa geotekniko orotan aztertu beharreko baldintzagarri nagusia karstaren presentzia da.