Estudo xeotécnico Ramirás

No municipio de Ramirás, o substrato xeolóxico predominante está constituído polas formacións de areniscas, conglomerados e flysch, sumando máis do 75% da superficie, o que suxire solos con características mecánicas xeralmente favorables para o recalce, aínda que se debe atender ás posibles variacións localizadas. Os materiais ocasionais, como lousas e esquistos, e os afloramentos esporádicos de granito e gneis reflicten a presenza de solos competentes. A baixa permeabilidade destas formacións implica que poderán almacenar acuíferos superficiais en zonas concretas, pero normalmente ofrecen un bo comportamento portante, facilitando o deseño de recalces superficiais ou semiprofundos segundo a carga estrutural prevista.

A actividade sísmica en Ramirás é moderada, con 24 eventos rexistrados nos últimos 30 anos e unha magnitude máxima (Mmax) de 3.2, polo que non representa un condicionante crítico na redacción do proxecto estrutural nin na fase de recalce. Ademais, a composición do substrato, exenta de arxilas expansivas, descarta practicamente o risco de inchamento e retracción, eliminando unha das principais preocupacións xeotécnicas na zona. Non se detectan procesos cársticos, polo que a principal condición que se debe verificar céntrase na homoxeneidade do substrato portante e na posible existencia de lentes de materiais menos competentes dentro das formacións sedimentarias.