Estudo xeotécnico Monterrei

En Monterrei, predominan como substrato as areniscas, os conglomerados e o flysch, que configuran unha base rocosa de excelente capacidade portante para cimentacións directas. Tamén se identifican, aínda que en menor proporción, pizarras, esquistos, arenas finas, limos e arxilas duras, o que pode influír puntualmente na elección do sistema de cimentación se aparecen paquetes illados de materiais menos competentes. En liñas xerais, a baixa permeabilidade das formacións limita o risco de colapsos e favorece a estabilidade do terreo, o que permite proxectar cimentacións superficiais estándar na maior parte da zona.

A actividade sísmica en Monterrei debe considerarse como moderada, dado o rexistro de 22 eventos en 30 anos, aínda que de baixa magnitude (Mmax 2.8), o que non impón requisitos sísmicos severos ao deseño estrutural. O substrato é de natureza non arxilosa, polo que se descarta a presenza de procesos expansivos como condicionante para a estabilidade das edificacións. A ausencia de karst permite descartar riscos asociados a cavidades ou subsidencias. Polo tanto, o principal condicionante nos estudos xeotécnicos en Monterrei adoita ser a localización de zonas puntuais con litoloxías menos competentes dentro dun contorno normalmente favorable para a edificación.