Estudo xeotécnico Vilasantar

En Vilasantar, os substratos xeolóxicos dominantes están conformados por areniscas, conglomerados e flysch nunha maioría significativa, seguidos por pizarras e esquistos. Estes materiais presentan xeralmente boa competencia e estabilidade, proporcionando unha capacidade resistente adecuada para a cimentación convencional. As formacións, aínda que na súa maior parte son pouco impermeables ou de baixa permeabilidade, poden presentar acuíferos superficiais localizados, polo que é recomendable analizar posibles presións de auga subterránea ao deseñar a cimentación.

A sismicidade en Vilasantar é moi reducida, observándose só 2 eventos en 30 anos e unha magnitude máxima rexistrada de 1.9, o que practicamente descarta a influencia de cargas sísmicas no deseño estrutural. A ausencia de substrato arxiloso elimina o risco de expansividade. Polo tanto, o principal condicionante no estudo xeotécnico é a identificación do nivel de posible acuífero superficial, sen que existan riscos significativos de inestabilidade asociados a carst ou expansividade.