Estudo xeotécnico Vilarmaior

En Vilarmaior, o substrato xeolóxico dominante está composto por areniscas, conglomerados e flysch, representando case o 89% do terreo. Estes materiais ofrecen xeralmente unha boa capacidade resistente para obras civís e edificacións, ademais dunha baixa compressibilidade. A presenza secundaria de lousas e esquistos pode influír no comportamento local do solo, requirindo atención específica nos puntos de transición entre materiais. A baixa permeabilidade destas formacións implica drenaxes naturais lentos, polo que se recomenda verificar os niveis freáticos e a súa influencia no deseño de cimentacións superficiais ou profundas.

A sismicidade en Vilarmaior é moi reducida, con tan só 2 eventos rexistrados nos últimos 30 anos e magnitudes máximas moi baixas, o que simplifica os requisitos estruturais polas accións sísmicas. Non existe risco de karstificación nin de propagación de fenómenos expansivos, xa que o substrato non arxiloso exclúe ese tipo de problemática. En consecuencia, o principal condicionante técnico para o estudo xeotécnico na zona é asegurar unha adecuada caracterización das transicións litolóxicas e o control hidroxeolóxico, máis que calquera risco sísmico ou expansivo.