Estudo xeotécnico Tordoia

En Tordoia, o substrato xeotécnico dominante está formado por lousas e esquistos, acompañados en menor medida por afloramentos de granito, gneis e outras rochas ígneas. Estas litoloxías implican unha boa capacidade portante e un comportamento estable para a cimentación, aínda que deben considerarse as propiedades de fracturación e o posible desenvolvemento de acuíferos superficiais en zonas localizadas. As formacións detríticas, como as arensiscas e os conglomerados, son menos frecuentes e só ocasionalmente poden influír na elección do tipo de cimentación.

A rexión presenta unha sismicidade moderada, con 11 eventos rexistrados nos últimos 30 anos pero sen acadar valores máximos preocupantes (Mmax 3.5), polo que a resposta sísmica non constitúe un condicionante crítico para o deseño habitual das estruturas. Dada a ausencia de solos arxilosos expansivos, o risco de expansividade queda descartado no contorno, permitindo así centrarse principalmente na heteroxeneidade da rocha nai e no control da permeabilidade local para garantir a durabilidade da cimentación.