Estudo xeotécnico Santa Comba

En Santa Comba, o substrato dominante está composto principalmente por lousas e esquistos, coa presenza relevante de areniscas, conglomerados e flysch. Estas formacións ofrecen unha capacidade portante xeralmente favorable para a cimentación, destacando a consistencia dos materiais metamórficos e sedimentarios, aínda que pode observarse certa variabilidade na compactación e na presenza de fracturación. Tamén se presentan de maneira ocasional granito, gneis e outras rochas íxneas, cuxos bos valores xeomecánicos contribúen á estabilidade das cimentacións. As areas finas e os limos, presentes de maneira moi esporádica, adoitan descartarse como nivel portante debido ao seu potencial de compressibilidade.

A sismicidade na zona é moderada, con 30 eventos rexistrados nos últimos 30 anos e unha magnitude máxima de 4, o que indica unha actividade sísmica que non pode ser ignorada, aínda que non representa o principal condicionante para o deseño estrutural. Dado que o substrato non é arxiloso, queda descartada a posibilidade de expansividade como risco xeotécnico en Santa Comba. Por tanto, o factor de maior influencia nos estudos xeotécnicos locais será a avaliación detallada da heteroxeneidade e do grao de meteorización dos materiais predominantes.