Estudo xeotécnico Rapaza

En Noia, o substrato xeolóxico predominante está formado por areniscas, conglomerados e flysch, que representan a maior parte da superficie, seguidos pola presenza relevante de pizarras e esquistos. Estes materiais, caracterizados pola súa cohesión e baixa deformabilidade, ofrecen unha boa capacidade portante para cimentacións superficiais, aínda que a impermeabilidade xeral do terreo pode dar lugar á aparición de acuíferos someros e requirir estudos hidráulicos específicos segundo o proxecto. A selección do sistema de cimentación adoita favorecer solucións directas, adaptadas á resistencia e ao escaso risco de asentamentos diferenciais do solo local.

A sismicidade rexistrada en Noia é moi reducida, con tan só 6 eventos nos últimos 30 anos e unha magnitude máxima de 1.6, polo que non constitúe un condicionante relevante no deseño estrutural. Ademais, a ausencia de karst e o carácter non arxiloso do substrato eliminan riscos tanto de procesos de disolución como de expansividade. Polo tanto, a impermeabilidade do terreo e a posible presenza de acuíferos superficiais son os factores principais a ter en conta en calquera estudo xeotécnico nesta zona.