Estudo xeotécnico en Rairiz de Veiga

En Rairiz de Veiga, o substrato dominante está composto por areniscas, conglomerados e flysch, que representan máis da metade do terreo, facilitando unha adecuada capacidade resistente e permitindo cimentacións directas convencionais. As zonas con arxilas e margas sobreconsolidadas presentan solos firmes e de baixa comprimibilidade, o que reflicte na estabilidade. A presenza ocasional de pizarras e esquistos engade heteroxeneidade pero non afecta de maneira substancial á viabilidade xeral das cimentacións; as areas finas e os limos son minoritarios e raramente condicionan a estabilidade do terreo. En conxunto, a baixa permeabilidade destas formacións limita a migración da auga, se ben poden existir acuíferos superficiais nalgúns sectores.

A actividade sísmica na zona é moderada, con 10 eventos rexistrados nos últimos 30 anos e unha magnitude máxima baixa (Mmax 2.4), o que indica un risco sísmico moi limitado que xeralmente non afecta o deseño estrutural. Non se observan fenómenos cársticos nin se identificaron compoñentes expansivos no substrato, grazas á ausencia de materiais arxilosos dominantes, descartando así o risco por expansividade. Como principal condicionante xeotécnico, destacan as condicións litolóxicas compactas e a baixa permeabilidade, que favorecen a estabilidade, facilitando proxectos de cimentación seguros e previsibles.