Estudo xeotécnico en Paradela

En Paradela predomina un substrato de lousas e esquistos, o que outorga á zona características xeotécnicas asociadas a materiais metamórficos de baixa a media capacidade portante, propensos á fracturación mais coherentes na maioría das situacións de cimentación. As formacións graníticas e de gneis aparecen de forma ocasional, contribuíndo localmente a mellores condicións portantes. A escaseza de limos ou turbas implica menores problemas de compresibilidade e estabilidade, aínda que a baixa permeabilidade xeral destes materiais pode limitar a evacuación de augas na obra, aspecto a considerar durante as fases de escavación e cimentación.

A actividade sísmica en Paradela atópase nun rango moderado, con 12 eventos rexistrados en 30 anos e un evento máximo de magnitude 4.4, polo que o risco sísmico permanece controlado, sen constituír un condicionante estrutural relevante. Non existen indicios de karstificación nin de riscos asociados a solos expansivos, xa que o substrato non arxiloso descarta movementos volumétricos deste tipo. O principal condicionante xeotécnico na zona é a natureza impermeable da rocha, a cal debe guiar a elección de sistemas de drenaxe e de cimentación adaptados ao comportamento hidroxeolóxico local.