Estudo xeotécnico en Outes

En Outes, o substrato predominante está composto por areniscas, conglomerados e flysch, representando un 63,78% da área, aos que se suman pizarras e esquistos nun 29,11%. Estas litoloxías proporcionan unha base xeralmente competente para cimentacións superficiais, destacando pola súa baixa permeabilidade e a escasa presenza de arxilas. Dita composición favorece unha capacidade portante adecuada para edificacións convencionais, aínda que pode albergar acuíferos superficiais dependendo do contexto hidroxeolóxico local.

A sismicidade en Outes considérase moi reducida, con só 7 eventos en trinta anos e unha magnitude máxima de 3,1, o que non impón restricións relevantes ao deseño estrutural. O substrato non arxiloso descarta o risco de expansividade nos solos, consolidando o contexto xeotécnico como favorable. O principal condicionante a analizar será a identificación puntual de zonas con posible nivel freático elevado, que pode influír no cálculo da cimentación.