Estudo xeotécnico Lobios

En Lobios, o substrato predominante está conformado por areniscas, conglomerados e flysch, presentes en máis do 93% da superficie. Estes materiais caracterízanse pola súa compacidade e baixa a moderada capacidade portante, o que determina que as cimentacións superficiais serán factibles na maioría dos casos, aínda que se recomenda avaliar especialmente zonas puntuais onde poidan aparecer pizarras ou esquistos, máis escasos e de comportamento variable. A permeabilidade xeral é baixa, pero poden existir acuíferos someros nalgúns puntos, o que require atención especial a nivel de drenaxe ao proxectar cimentacións.

Dende o punto de vista sísmico, Lobios rexistra só dous eventos significativos en tres décadas, cunha magnitude máxima de 3, situándose nunha zona de actividade sísmica moi reducida. O substrato non arxiloso descarta riscos asociados á expansividade. Non hai presenza de karstificación nin solos susceptibles de disolución, polo que o condicionante principal para o estudo xeotécnico reside na avaliación da capacidade portante e na comprobación da estabilidade fronte á presenza ocasional de auga superficial en acuíferos locais.