Estudo xeotécnico Forcarei

En Forcarei predomínan os substratos de lousas e esquistos, seguidos por areniscas, conglomerados e flysch. Este tipo de materiais presenta xeralmente unha boa estabilidade para cimentacións, aínda que as litoloxías de lousa e esquistosas adoitan ter unha capacidade portante moderada e poden requirir estudos específicos de fracturación ou meteorizaron. As formacións areniscosas e conglomerádicas achegan variabilidade, pero en termos xerais, ambas as familias de solos caracterízanse por ofrecer baixa permeabilidade, o que limita a infiltración e facilita o control das augas subterráneas durante os traballos de cimentación.

A actividade sísmica en Forcarei é moderada, con 27 eventos rexistrados nos últimos 30 anos e unha magnitude máxima de 3,4, polo que non representa un condicionante estrutural significativo nos proxectos habituais. Dado que o substrato non é arxiloso, descartanse problemas de expansividade e non existen fenómenos de carstificación que afecten á zona. Así, o principal condicionante xeotécnico a considerar para estudos no municipio será a avaliación detallada da resistencia e o grao de alteración dos materiais pizarrosos e esquistosos presentes na área de implantación.