Estudo xeotécnico Esgos

En Esgos predominan como substrato as areniscas, conglomerados e flysch, formando preto do 90% do terreo, mentres que as pizarras e os esquistos teñen presenza residual. Estas litoloxías, de natureza fundamentalmente silícea e gran groso-mediano, presentan unha capacidade portante axeitada e comportan condicións estables para a cimentación superficial, sempre e cando non se atopen disgregadas ou meteorizadas en exceso. A baixa permeabilidade característica destas formacións é favorable para limitar filtracións cara á cimentación, aínda que se recomenda verificar a profundidade do nivel freático en situacións particulares.

A actividade sísmica na zona é moi reducida, cun único evento rexistrado nos últimos 30 anos e unha magnitude máxima moi baixa (Mmax 2.9), polo que a sismicidade non representa un condicionante relevante para o deseño estrutural. Dado que o substrato está completamente afastado de grandes dominios arxilosos, tampouco existe risco asociado á expansividade. Deste xeito, o principal aspecto a considerar en calquera estudo xeotécnico en Esgos é a heteroxeneidade local na composición e na compactación dos materiais siliciclásticos, o que pode influír na capacidade de carga da cimentación.