Estudo xeotécnico Ei

No concello de Oia predominan as formacións de areniscas, conglomerados e materiais de flysch, complementadas por afloramentos menos frecuentes de pizarras e esquistos. Estes solos, de carácter principalmente detrítico e metamórfico, ofrecen xeralmente unha boa capacidade portante para cimentacións superficiais, presentando baixa deformabilidade e escasa presenza de solos brandos. A escasa proporción de areas finas, limos e materiais arxilosos ou margosos duros limita a aparición de asentos diferenciais, facilitando ademais o deseño de apoios en zonas estables. As masas de auga identificadas e a baixa permeabilidade dos substratos suxiren, con todo, a posible presenza de acuíferos superficiais que han de terse en conta en relación co drenaxe e o control de humidades durante as fases construtivas.

A actividade sísmica en Oia é moi reducida, con apenas un evento recoñecido nos últimos 30 anos e unha magnitude máxima rexistrada de 2.3, o que permite descartar a sismicidade como factor relevante na planificación estrutural do concello. Non se identificou risco de karstificación nin presenza significativa de materiais solubles como xesos ou sales. Así mesmo, a ausencia de arxilas expansivas relevantes, confirmada pola composición do substrato, descarta a posibilidade de fenómenos de expansión volumétrica. Como principal condicionante, a baixa permeabilidade e a presenza de acuíferos someros serán os aspectos clave a controlar durante a fase de cimentación, especialmente para evitar problemas de acumulación de auga ou descensos imprevistos do nivel freático.