Estudo xeotécnico Dodro

En Dodro, o substrato xeotécnico predominante está composto por areniscas, conglomerados e flysch, que ocupan preto do 75% da superficie, con certa presenza adicional de pizarras, esquistos e, en menor proporción, areias finas e limos. Este tipo de materiais ofrecen xeralmente unha capacidade portante aceptable para cimentacións directas, aínda que a alternancia litolóxica do flysch pode requirir comprobacións de homoxeneidade. A baixa permeabilidade detectada nestas formacións implica que a auga non se infiltra facilmente, o que pode reducir os riscos de lavado de finos, mais esixe estudar posibles acumulacións superficiais antes de cimentar.

A sismicidade en Dodro é moi reducida, con só un evento rexistrado nos últimos 30 anos e unha magnitude máxima de 1.7, o que non implica restricións relevantes para o deseño estrutural. Pola ausencia de arxilas expansivas—constatada no substrato non arxiloso— descártase o risco de expansividade. Así mesmo, non existen indicios de desenvolvemento cárstico na zona. O principal condicionante xeotécnico en Dodro é a heteroxeneidade local dos materiais sedimentarios, que pode influír na elección e no dimensionado da cimentación.