Estudo xeotécnico Cuntis

En Cuntis, o substrato dominante está constituído por areniscas, conglomerados e flysch, representando máis do 80% da xeoloxía local, mentres que os xistos e esquistos aparecen en menor proporción. Estas formacións, caracterizadas pola súa baixa a moi baixa permeabilidade, adoitan proporcionar unha boa estabilidade e unha capacidade portante razoable para edificacións, aínda que a presenza puntual de acuíferos superficiais pode requirir unha adecuada xestión do drenaxe. A cimentación neste contexto xeotécnico adoita apoiarse sobre este material rochoso ou semicompacto, o que minimiza os riscos asociados a asentos diferenciais.

Respecto á sismicidade, Cuntis presenta un rexistro moderado de 12 eventos en 30 anos, cunha magnitude máxima de M2.4, o que implica un risco sísmico baixo para os proxectos construtivos habituais. Ao tratarse dun substrato non arxiloso, queda descartado o risco de expansividade. Non existen afloramentos cársticos que poidan condicionar a cimentación. En definitiva, a principal consideración técnica céntrase en xestionar adecuadamente o posible fluxo de augas superficiais sobre un substrato globalmente estable.