Estudo xeotécnico Castrelo de Miño

En Castrelo de Miño, o subsolo está dominado por formacións de areniscas, conglomerados e flysch, que abarcan máis da metade do territorio e presentan un comportamento competente para a cimentación. As pizarras e os esquistos tamén son frecuentes, achegando estabilidade aínda que con posibles planos de debilidade a considerar no deseño. En xeral, estes materiais rochosos ofrecen boa capacidade portante; a masa de auga, aínda que ocasional, require unha análise puntual en parcelas ribereñas para evitar cimentar sobre zonas con baixa consistencia ou risco de saturación.

A sismicidade na zona é moi reducida, con apenas 5 eventos rexistrados en 30 anos e unha magnitude máxima de 2.4, o que minimiza a necesidade de adaptacións sísmicas no deseño estrutural. O substrato non arciloso descarta o risco de expansividade, e non existen afeccións por fenómenos cársticos na rexión. Así, a condición xeotécnica máis relevante para os estudos previos á construción radica na detección de posibles planos de debilidade nos materiais pizarrosos e no control dos niveis freáticos locais.