Estudo xeotécnico Carnota

En Carnota predominan as formacións de areniscas, conglomerados e flysch, con presenza menor de pizarras, esquistos e cantidades residuais de areas finas e limos. Estes materiais, xeralmente de elevada competencia mecánica, proporcionan unha capacidade portante adecuada para o apoio de cimentacións superficiais, salvo que existan niveis alterados ou meteorizados na superficie. Dado o seu carácter impermeable ou de baixa permeabilidade, a acumulación de auga subterránea tende a limitarse a acuíferos superficiais pouco desenvolvidos, o que implica escaso risco de licuación ou colapsos asociados ao nivel freático.

A sismicidade documentada en Carnota considérase moderada, cun máximo de 10 eventos en 30 anos e magnitude máxima baixa (2.7), polo que o risco sísmico non representa un factor restrictivo no dimensionamento estrutural convencional. O substrato dominante non é arxiloso, eliminando a posibilidade de problemas asociados á expansión e contracción volumétrica dos solos. En conxunto, o principal condicionante para o estudo xeotécnico será verificar a competencia e o grao de meteorización dos niveis aflorantes para unha cimentación segura e económica.