Estudo xeotécnico Cariño

No municipio de Cariño, o substrato está formado principalmente por lousas e esquistos, mentres que as areias finas e os limos aparecen de modo minoritario. Estes materiais presentan habitualmente unha baixa permeabilidade, o que implica unha escasa capacidade para albergar acuíferos profundos, aínda que se poden atopar acuíferos superficiais en certas zonas. O tipo de solo dominante favorece as cimentacións directas se se acadan os niveis competentes de lousas ou esquistos, garantindo na maioría dos casos unha adecuada capacidade portante para edificios e outras obras civís.

Canto á perigosidade sísmica, Cariño sitúase nunha das zonas máis tranquilas da península, con só 2 eventos en 30 anos e unha magnitude máxima moi baixa (Mmax 1.8). O risco de expansividade descártase completamente, xa que o substrato non é arxiloso, eliminando as preocupacións polos movementos volumétricos asociados á expansividade. Deste modo, o principal condicionante xeotécnico virá determinado pola dispoñibilidade de niveis competentes de lousa ou esquisto para o apoio estrutural e a eventual presenza de niveis limitados de areias finas e limos.