Estudo xeotécnico en Cabana de Bergantiños

En Cabana de Bergantiños predominan as lousas e os esquistos, representando máis do 60% do substrato, materiais de baixa permeabilidade e con boas características mecánicas para a cimentación superficial directa, sempre que se atopen a unha profundidade adecuada. As arensiscas, os conglomerados e o flysch —tamén presentes de forma significativa— poden achegar certas heteroxeneidades, pero en xeral ofrecen resistencia suficiente para soportar cargas estruturais normais. Os niveis ocasionais de areas finas e limos, aínda que pouco frecuentes, requiren a confirmación da súa compacidade, xa que unha baixa densidade podería non ser adecuada para o apoio directo.

A actividade sísmica na zona é moderada, con 12 eventos en 30 anos e unha magnitude máxima rexistrada de 3.4, o que implica unha sismicidade baixa e, por tanto, esixencias sísmicas limitadas no deseño estrutural. O substrato non é arxiloso, descartando calquera risco notable asociado a solos expansivos nas fases construtivas. Non se reportan procesos cársticos nin outras patoloxías xeolóxicas relevantes, polo que o principal factor a considerar nos estudos xeotécnicos será a adecuada caracterización da rocha e o control de posibles niveis de materiais soltos ou alterados.